I present to you many greetingses from The City, California

Mig langar í hjólabretti. Ekki svona lítid trick bretti heldur langt cruise bretti. Svona metri á lengd. En ég kem betur ad thvi seinna. Costa Rica. Thad var sérstakt ad vera spurdur um naglaklippur og flísatangir í handfarangri og fá svo málmhnífapor í vélinni. Afar sérstakt. Costa Rica er sérstakt land. Vid tókum leigubíl af flugvellinum fyrir 35.000 colones (ristlar, vaentanlega, á íslensku) en einn colón er um thad bil 0,16 krónur. Thetta er líklega óthaegilegasti gjaldmidill sem vid hofum notad í ferdinni og bara nokkurn tíman ef út í thad er farid. 90 kílómetrum, og einni myndarlegri aelu seinna komum vid á Hotel Catalina, vid strondina í Jacó. Thar fór ég út úr bílnum, tók farangurinn, lagdi hann aftur frá mér, gekk út í sandinn á strondinni og aeldi aftur. Thannig hitti ég Naomi, konuna sem rekur hótelid. Ferdarád: Ef thid farid til Costa Rica, farid allt sem thid getid med flugvélum eda bátum. Ég hef aldrei farid um jafn kraeklótta, óslétta og óthaegilega vegi.

Hótel Catalina er yndislegt. Thad er alveg vid strondina, madur gengur gegnum hlidid, 4 metra í vidbót yfir mjóan malarveg og er strax kominn á mjúkan, dokkbrúnan sandinn. Sandurinn tharna er mykri en í Brasilíu tho hann se ekki jafn fallegur og thad eru skotur i oldunum. Mer vard ekki um sel thegar eg stod i oldunum 40 metra frá strondinni og sá thrjár metrabreidar skotur fljúga fram hjá mér. Ef ég hefdi stadid tveimur skrefum lengra til vinstri hefdu thaer liklega lent a mer. En mer fannst thetta semt aedislegt. Fra hotelinu er kannski rumur kilometri i midbae Jacó og yfirleitt fórum vid thangad med leigubilstjorum sem faestir notudu maeli. Einn spurdi meir ad segja hvad hinir bilstjorarnir rukkudu. Midbaer Jacó er í rauninni ein gata sem thrífst nokkurn veginn eingongu á ferdamonnum. Maturinn var nokkud odyr en flest annad var frekar dyrt. Klukkutimi a netinu gat samt farid nidur i 50 kall og simtal til Íslands kostadi 16 kr sem er nokkud gott.

Thad versta vid Costa Rica var án efa adur othekktar moskítóflugur og ónaemiskerfi Gunnthóru. Vid settumst i thrjar mínútur fyrir utan veitingastad og hún fékk 7 bit á okklana, thar af 5 á thann vinstri. Hann bólgnadi svo upp ad hvorki hásinin né okklakúlurnar sáust ekki. Bólgan nadi frá tám og upp á kálfa og vard til thess ad Gunnthóra gat varla gengid. Svo vid leigdum okkur 125cc vespu. Og nú langar mig í lítid mótorhjól. Vid keyptum líka 5 lampa og 2 kertastjaka sem fara afar misvel í farangri. Vid kvoddum Dino, hundinn, vin okkar á hótelinu med glaenýjum bolta og héldum út á flugvoll, gerandi okkar besta til ad kasta ekki upp á leidinni. Vid thurftum ad borga 26 dollara hvort til ad mega fara úr landi, svolítid sérstakt.

Og Guatemala. Ég held ad mér hafi thótt lyktin skrýtnust. Ad finna lyktina af Guatemala. Vid fórum beint til Antigua, fyrstu Spaensku borginni í Guate. Taeknilega sed annarri borginni thar sem sú fyrsta gufadi upp í mildu eldgosi. Mér thykir vaent um Antigua. Gluggasyllurnar sem madur tharf ad beygja sig undir thegar madur gengur um steinhladnar goturnar. Litirnir á húsunum, gódur matur og best af ollu, markadurinn. Toskur, skart og hnifar, flautur og grimur, silfurvorur, steinstyttur og klaedi i ollum theim litum sem nokkur mundi thurfa a einni lifstid. Vid forum a markadinn a hverjum degi og fundum allt of margt sem okkur langadi ad taka heim med okkur. Stundum vildi eg ad vid vaerum i hnattsiglingu en ekki ad fljuga. Thess ma geta ad vid eigum bara eftir ad taka fimm flug, med einni aukalendingu en hofum tekid 16 flug med 4 aukalendingum. Mer bra thegar eg fann ekki markadinn, fyrsta morguninn i Antigua heldur stort autt svaedi med skilti yfir einhverjar syningar. Mer bra lika thegar eg gekk um adal torgid / gardinn thvi gotusolufolki hafdi storfaekkad. Seinna sama dag fann eg skyringuna a hvoru tveggja. Markadnum hefur verid fundid nytt svaedi og er ordinn miklu staerri. Sjarminn af gamla markadnum og hvad tha gotusolufolkinu hefur dofnad sem afleiding en thad er samt gaman ad ganga um vestari markadinn, hann hefur svipada tilfinningu og sa gamli.

I Antigua ma lika maela med eftirfarandi veitingastodum / kaffihusum: Pizzeria Napoliana, El Arco, Skycafe og samlokustadnum med fallega badherberginu. Mig minnir ad hann heiti Lucotto's. Folk aetti hins vegar ad fordast veitingastadinn Da Vinci, hversu fallegur sem hann er a ad lita. Svo voru einstaka myndir uppi a veggjunum eftir menn a bord vid Michaelangelo honum og Da Vinci kom vist afar illa saman. Nafnid er thvi hreint yfirskin og folk er blekkt inn i fallegt umhverfi sem verdur othaegilegt vegna slakrar thjonustu og matar sem er varla i medallagi. Madur sendir ekki diska til baka ad gamni sinu (ellidaud haena borin fram sem kjuklingur). Eftir ad hafa umborid nyja og nyja gesti a allt of hljodbaeru en annars yndislegu hotelinu, sem sumir hverjir sofnudu ut fra Animal Planet (eg gadi, sa thad a okkar sjonvarpi) og slokktu ekki fyrr en klukkan ad ganga fimm ad morgni pontudum vid ferd til Tikal og kvoddum Antigua klukkan 4:03 ad morgni 2. mai. Flugid okkar for fra Guate klukkan 6:15 svo vid vorum a godum (en jafnframt algerlega okristilegum) tima thar sem ferdin til borgarinnar tok innan vid klukkutima. Thegar vid komum ad innritunarbordinu hja TAG (Transportes Aerios Guatemaltecos) sem var einfalt skrifbord i litilli byggingu a ysta enda flugvallarins saum vid skildi sem a stod ad hamarksthyngd med hverjum og einum farthega maetti ekki vera meiri en 20 pund. Thetta var othaegilegt, einkum thar sem vid hofdum medferdis allan okkar farangur. Vid eyddum thvi svolitlum tima a bilastaedinu fyrir utan i ad endurrada i toskunum. Vid thurftum a endanum bara ad borga 100 Quetzal i yfirvigt en vorum lika klyfjud handfarangri. Vid settumst nidur, stalum óopnadri vatnsflosku sem einhver hafdi gleymt og forum ekki longu sidar ad velinni. Velin tok 19 farthega asamt 2 flugmonnum. Utan a henni voru hinar og thessar leidbeiningar, eins og eru a ollum velum, um hina og thessa loka og ventla og annad slikt. En greinilegust og jafnframt ahugaverdust var aletrunin "Cut Here to Break In" sem var vid hlidina a innganginum. Vid settumst i oftustu saetin og gatum sett allan handfarangurinn i sma skot fyrir aftan okkur. Eftir ad hafa svipast um inni i velinni velti Gunnthora fyrir ser hvort thad vaeri hurd eda vid flygjum med innganginn opinn. Eg hafdi svipast um lika og gaf thvi svona helmingslikur. Vid tokum a loft, saum eina flottustu solaruppras sem haegt er ad hugsa ser yfir skyjunum og lentum klukkutima seinna i Flores i nordur Guatemala. Ad sofa i 2 1/2 tima, fara upp i ofhladna mini rutu, flugvel, adeins staerri rutu og fara i marathongongu i steikjandi hita og 90% raka og innbyrda (saman) adeins einn litra af vatni og innihald einnar 7up flosku og ekkert annad thar til 10 timum eftir ad vidkomandi vaknar er ekkert sem eg maeli med. En thad tok samt ekki fra upplifuninni i Tikal.

Stadurinn er adeins breyttur sidan fyrir 4 arum en ekki svo mikid. Eg held lika ad breydingarnar seu til hins betra. Thad ma t.d. ekki lengur ganga upp troppurnar a hofi tvo en i stadinn er buid ad byggja troppur ur hardvidi upp hlidina a thvi. Hofin eru oll byggd ur kalksteini en thad er med eindaemum mjuk bergtegund svo troppur og adrir hlutar hofanna og pyramidanna slitna og molna frekar mikid vid allan umgang. Eg get ekki a nokkurn hatt lyst mikilfengleika Maya-rustanna i Tikal svo eg held eg bara sleppi thvi. Thad ma sja sma brot af thessum stad i Star Wars: The Return of the Jedi thar sem panorama skot af Endor voru tekin upp i Tikal. En thetta er stadur sem vert er ad skoda adur en madur geispar golunni. Eg hef farid tvisvar nuna og mun araedanlega fara aftur. Thvi midur er heimurinn lika fullur af halfvitum sem vilja endilega lata adra vita ad their "hafi lika verid her" einhvert tiltekid ar. Svo hafa their stundum osvifnina til ad baeta vid broskalli. Thad thurfti ad loka fallegasta stad Tikal fyrir ferdamonnum af thvi their gatu ekki stillt sig um ad rista nofnin sin i utflurada, algjorlega osnortna veggina. Nu tharf ad borga 1000 dollara fyrir klukkutimaleidsogn um stadinn. Afar fult. Jaeja, Tikal Inn Hotel er serstakur stadur. Thad er med fallega kofa med strathaki umhverfis agaetis sundlaug og fullt, fullt af drekaflugum en thad er ekki med heitt vatn fra klukkan 8:00 til 14:30 og 17:30 til 06:30. Heitt vatn rennur semsagt i thrja tima a solarhring. Rafmagnid var a svipudum tima, tho adeins lengur. Rafmagnid for af hotelinu ollum stodum i kring (sem eru samtals tvo onnur hotel, tvo sofn og einn veitingastadur) klukkan niu ad kvoldi.

3. mai flugum vid aftur sudur til Guate og vid gistum tvaer naestu naetur i husinu minu hja Rocio systur og vinnukonuni Virgi. Vid gretum baedi thegar vid heilsudumst. Virgi er best. Thad var svo undarlegt ad vera tharna án mamá. Thar sem einu sinni var malverk eftir hana er nu mynd af henni umkringd fallegum ordum fra fjolskyldu og vinum i storum ramma. Fyrir framan myndina er alltaf logandi kerti. Eg missti mattinn i fotunum, kraup fyrir framan myndina og gret. Thad var otrulega erfitt ad vera tharna an hennar en Gunnthora hjalpadi mer. Tveimur manudum eftir ad mamá do tha dou hundarnir hennar. Their gatu ekki an hennar verid. Thad var skrytid ad sitja aftur i stofunni og horfa a 50" sjonvarpid i kaeruleysi. Stofan var alltaf uppahalds stadurinn minn i husinu. Kvoldid eftir sa eg systkinaborn Rocio og tha einhvern veginn fattadi eg hvad thad var langt sidan eg var tharna sidast. Thau voru svoddan krili en eru nu svo stor. Naesta morgun keyrdi Rocio okkur ut a flugvoll og vid flugum til Miami. En aetli thetta se ekki ordid agaett i bili. Sogur af Miami, Colorado Springs og San Francisco koma kannski a naestunni. Vid lentum i Borginni (thvi thad er vist bara ein The City) i gaer og forum til Vancouver thann 18. Cheers.

tack tack

--syfjud Drekafluga--

Myndir

20 stykki. Skrifa meira seinna.

tack tack

--Myndarleg Drekafluga--

Tengo qué encontrar una lavanderia pronto

Stjörnuspá ljónsins á mbl.is í dag: "Til er thýskt máltaeki sem segir ad jafnvel ljónid thurfi ad verja sig fyrir flugunum. Ljónid notar taekifaerid til ad berja af sér smávaegileg en hávaer óthaegindi í dag, líklega fyrir fullt og allt." Gunnthóra er einmitt í ljónsmerkinu og thad vill líka svo til ad hún er med ömmuökkla eftir heiftarlega árás moskítóflugna í gaer. Vid vonum líka ad stjörnuspáin raetist thví ofnaemisfullur líkami hennar tholir varla meira frá pöddunum hér í Costa Rica.

Vid sitjum semsagt vid rakaskemmd lyklabord, hvort vid sína tölvuna, á afskaplega skemmtilegu netkaffi í ofurtúristabaenum Jacó (hakó). Vid erum nú aftur komin á thann tíma ad thurfa ad thvo fötin okkar, gerdum thad sídast í Salvador í Brasilíu. Thar, eins og í Fortaleza og á flugvellinum í São Paulo gistum vid á Ibis hótelum og getum nú sagt hverjum sem heyra vill ad vid maelum eindregid med theim. Starfsfólkid er ad vísu afar misjafnt en hótelin sjálf eru frábaer. Á theim er allt sem madur tharf en ekkert sem madur tharf ekki. Salvador, ad ég held thridja staersta borg i Brasilíu, er skemmtilegur stadur. Mercado Modelo í Pelourinho býdur mann velkomin og thar er haegt ad snúa á hardsvírudstu götusölumenn ef madur (hefur smá reynslu og) leggur sig fram. Vid vorum á hóteli thar fyrstu tvo dagana og svo naestu fjóra á strandarsvaedinu í borginni. Sjórinn var hlýr og sandurinn mjúkur, alveg eins og mennirnir sem budu okkur sólbekki og sólhlífar og stjönudu vid okkur. Thetta virtust vera yndaelis náungar alveg thar til their rukkudu okkur um 50 reals (heaís) fyrir tvo ávaxtakokteila en thad er í kring um 1800 kall. Thessi strönd, Piatá, var ad ödru leyti aedisleg og maeli eg med henni fyrir thá sem ferdast til Salvador.

Ég hef lítid um Recife (hesífí) ad segja nema ad loftkaelingin í MarOlinda hótelinu gerdi okkur baedi leidinlega veik. Thad er snotur markadur vid Boa Viagem strondina en markadirnir í gamla baenum eru óhuggulegir og ekkert thar ad finna. Vid stoppudum stutt vid thar. Adal verslunarmidstod stadarins, Shopping Recife er risastór og inniheldur búdir eins og Exótica skóbúdina og Emanuelle fatabúd, allt skemmtilega erótískt, en thar má reykja og fannst mér thad vera thó nokkur löstur á annars ágaetis kjarna. Veitingastadurinn Applebee’s, sem mátti finna í einum af fjórum matarhornum thessa risastadar vard líka vinur okkar. Veikindin ollu thví ad Recife vard hálfgert flopp en madur gat samt brosad ad hlutum eins og skiltinu sem sagdi á tveimur tungumálum: "Ef thú syndir hér eru ekki slaemar líkur á thví ad hákarlar narti í thig." Vid bidum svo í 8 tíma á flugvellinum eftir fluginu okkar til Fortaleza en gódan klukkutíma thar af dormandi í haegindastólum.

Fortaleza vann hug minn og hjarta á fyrsta degi. Fyrri hluti hans fór reyndar í sjúkrahúsheimsókn til ad ná úr mér veikindumum en Gunnthóru leid ordid betur. Um kvöldid tókukm vid thví rólega og horfdum til daemis á brasilíska Idolid. Svo virdist sem ekki thurfi sönghaefileika til ad syngja brasilísk lög og er thessi thjód líklega sú laglausasta sem ég hef heyrt í. Taktviss úr hófi fram en med öllu laglaus. Til ad meika thad í Brasilíu tharftu bara ad líta vel út. Adra eins útlitsdýrkun og ég vard vitni ad tharna hef ég aldrei komist í taeri vid. Vid thad eitt ad fletta í gegn um stödvarnar á sjónvarpinu fann madur allavega thrjá thaetti thar sem einhver lagleysingi var ad syngja umkringdur fáklaeddum dansandi sílíkongellum sem voru í fullkomnum takt og ad minnsta kosti einn thátt thar sem fólk keppti í fegurd fyrir peninga.

Skemmtilegasti eiginleiki Fortaleza var annars vegar markadirnir og hins vegar strandirnar. Uppáhalds markadur okkar var vid strondina, á ad giska taepa tvo kílómetra frá hótelinu. Götusölumenn settu thar upp bása á hverjum degi rétt fyrir kaffi og tóku thá nidur um tíuleydid ad kvöldi. Stadsetning hvers og eins breyttist yfirleitt en ég tók samt eftir munstri. Teppasölumenn eru t.d. aldrei á fjölförnustu stodunum heldur alltaf einhvers stadar á bakvid. Thetta gerir thad ad verkum ad their verda framhleypnari og kalla oftar til manns en naesti sölumadur. Verst bara hvad ég hef lítinn smekk fyrir útsaumudum dúkum. Kannski eftir 50 ár. Ledurbásar eru líka alltaf, ófrávíkjanlega, á endunum. Aldrei milli annara bása. Ástaedan fyrir thessu er held ég lyktin en thad má best lýsa ledurlykt í röku lofti og sól sem táfýlu.

Praia do Futuro er svo aedisleg strönd og thó svo ad mér hafi thótt sjórinn í Salvador skemmtilegri var andrúmsloftid allt miklu léttara og thaegilegra tharna á Coco Beach klúbbnum. Thar var stjanad vid og hugsad um mann en ekki ökrad fyrir thad. Thar var líka yndisleg sundlaug. Okkur langadi mikid í staersta vatnsgard í Latínsku Ameríku en komumst ekki. Hefdum thurft einn dag í vidbót. Vid fórum svo thann 21. frá Fortaleza og flugum til São Paulo. Thar sem vid flugum med BRA flugfélaginu tók ferdin 10 tíma og var med 4 millilendingum. Í thessum flugum er frjálst saetaval og öll theirra eru óthaegileg. Daginn eftir flugum vid svo hingad til Costa Rica eftir ad vid komumst loksins frá thessu skriffinskuríki sem Brasilía er. Ég hef aldrei á aevinni kynnst ödrum eins tví- thrí- og fjórverknadi og hreinni heimsku thegar kemur ad thví sem aetti ad vera einfaldar skriflegar adgerdir. Thetta var eins og úr sögu eftir Kafka eda skriffinskuhúsinu í Ástrík og thrautunum 12. En nú er klukkkutíminn á netkaffinu útrunninn. Meira seinna.

Their sem hafa svo verid ad velta fyrir sér hamingjuóskum systur minnar vid sídustu faerslu er ástaeda theirra sú ad vid Gunnthóra erum nú trúlofud. Ég fór nidur á hnéd á fallegri strönd í Brasilíu og rétti henni hring. Ég veit ekki enn hvort okkar grét meira. Vid erum algjörar vaeluskjódur. =)

tack tack

--Drekafluga og fidrildi--

Ýkt veikur

Ja, thví sem naest. Ég snýti mér á mínútu fresti, er med thurran hryglandi hósta og kafna ödru hvoru í eigin slími. Lídur annars vel. Gunnthóra er líka slöpp og ég verd ad taka thad fram ad mér finnst vid ekki eiga thetta skilid. Vid erum á flugvellinum í Recife núna á leidinni á einhverja fallegustu strönd Brasilíu og enn er ekki útséd hvort vid getum notid hennar. Fortaleza, en thad er einmitt umraeddur stadur, er einmitt uppáhaldsstadur Gunnthóru í Brasilíu. Ég hef ekki döngun í mér til ad skrifa meira núna, enda er Gunnthóra ad skrifa fyrir mig.

Gledilega páska =)

tack tack

--Drekafluga--

Med sár milli tánna

Í dag er thridji í afmaeli. Til hamingju ég. Jaeja. Hvar skal byrja? Ég maeli med Inside Man. Hörkumynd. Umm... já. Ætli eg tali ekki adeins um hvernig Brasilía virkar á mig. En til ad falla inn í fjöldann hérna gaeti eg til daemis gert eftirfarandi:

Ég mundi fá mér lítid mótorhjól, Hondu, ekki staerri en 150cc og thad thyrfti ad vera svolítid vedrad. Thví naest keypti ég mér Volkswagen Golf en taeki effid af thví Gol thýdir mark í thessu fótboltalandi og öllum Golfeigendum finnst thad gedveikt snidugt. Svo mundi ég kaupa mér kippu af Skol, thjódarbjór Brasilíu og drekka allavega fimm bjóra á medan ég keyrdi thví ad drekka og keyra er ekkert tiltökumál hér (thad má geta thess ad á Renault lyklakippu heimilisins er floskuopnari). Svo mundi ég opna matsölustad i götu sem enginn getur fundid thvi gatnakerfid herna er thannig úr gardi gert ad t.d. folk sem vinnur i götu 144 getur ekki visad manni a götu 140 (daemi tekid ur raunveruleika gaerdagsins) thvi thaer liggja bara einhvern veginn. Matsölustadurinn mundi heita Fast Food Express Eat Now Big Food thvi thad virdist vera i reglunum ad svona ord selji betur. Ef á Íslandi mundu vinna thrír á stadnum mundi ég ráda allavega 12 manns svo ad 8 - 9 mundu örugglega geta slakad á. Servíetturnar yrdu svo ad vera úr plasti, ekki pappír. Ef einhver mundi svo af slysni finna stadinn og jafnvel ákveda ad borda thar gengi hin einfalda pöntun hans upp á hambó og fröllur svona fyrir sig:

"Umm. . . ég aetla ad fá. . ."
"Fyrirgefdu, ég má ekki taka vid pöntunum. Taladu vid hann."
"Já, ok. Afsakid, ég aetla ad fá hamborgara og franskar en er haegt ad sleppa súru gúrkunum?"
"Viltu sleppa súru gúrkunum?"
Thögn.
"Já."
"Heldurdu ad gúrkurnar séu vondar?"
"Já. Mér finnst lítid varid í súrar gúrkur og geri rád fyrir ad ykkar séu ekki undantekning."
"Og thú vilt sleppa theim?"
Thögn, andvarp.
"Já."
"Ok, taladu vid hann. Ég má ekki ákveda svona lagad."
"Ókei. Gódan daginn. Ég aetla ad fá hamborgara, algjörlega lausan vid súrar gúrkur eda bara gúrkur af nokkru tagi, og franskar."
"Engar súrar gúrkur? Bíddu adeins."
Stutt bid á medan verid er ad athuga hvort thetta sé gerlegt.
"Já, thad er í lagi en ég verd ad rukka thig um auka tvo aura fyrir umstangid."
"Flott, fínt, til er ég. Hvad verdur thad mikid?"
"Hvad heitir thú?"
"Ha?"
"Nafnid thitt. Hvad heitirdu? What your name?"
"Sófanías, kalladur Sófi. Hvers vegna?"
"Hérna, fardu med thennan mida á kassann og borgadu thar."
"Get ég ekki borgad thér?"
"Nei, ad thví er virdist, er ég ófaer um ad medhöndla peninga."
"Já, audvitad, nema hvad."
Eftir langa leit i tölvunni ad nafninu Sófi, jafnvel thótt stadurinn vaeri tómur annars var loks haegt ad borga.
"Fardu med thennan mida i afgreidsluna. Thar faerdu matinn."
"Hvad?! Nei, ok. Allt í lagi. Ég geri thad."
- - -

Sófanías fékk svo loks matinn sinn og ákvad ad thangad kaemi hann líklega aftur, svo framarlega hann fyndi stadinn, thví thetta var í rauninni ekki svo slaemt. Thad er allavega langtum verra ad thurfa ad fara eftir sama kerfi í stórri verslun thar sem afgreidslustödvarnar eru hver í sínu horni. En thar, eins og alls stadar, er svona kerfi, allavega hér í Goiânia. Thar tekur fólk thví líka ferlega persónulega ef madur gengur inn, býdur gódan dag, skodar og fer svo út án thess ad kaupa neitt. Thetta á sérstaklega vid um farabúdir og yfirleitt faer madur: "Fannst thér ekkert fallegt?"

Og thannig er nú thad. Annars er allt ágaett ad frétta. Ég er loksins ordinn gódur af veikindunum og Gunnthóra er á lyfjum eins og venjulega. Einu eymsli mín eru moskítóbit hér og thar og sár milli tánna eftir óhóflega göngu á strandarsandölunum mínum. Vid fórum med fjölskyldunni til Pirinópolis, fallegs fjallabaejar og áttum tvo ágaetis daga thrátt fyrir minni háttar ofkaelingu í rigningu í fjallshlíd á medan bedid var eftir thví ad mega renna sér nidur hlídina á köplum. Thad var hörku stud.

Vid Gunnthóra erum búin ad kaupa flug innan Brasilíu og á morgun förum vid til Salvador. 12. apríl förum vid svo til Recife og svo thann 16. til Fortaleza. 22. apríl fljúgum vid til Costa Rica. Sendum gledikvedjur heim. P.S. ég tók svona próf ádan og er bara nokkud sáttur vid nidurstödurnar:

You scored as Art. You should be an Art major! How bohemian! Theater 92% Art 92% Dance 83% Psychology 83% English 83% Mathematics 75% Journalism 75% Linguistics 75% Sociology 75% Philosophy 67% Anthropology 58% Engineering 58% Biology 58% Chemistry 50% What is your Perfect Major? created with QuizFarm.com

tack tack

--Drekahjú--