þriðjudagur, 6. apríl 2004

Þá er komið að því. Nú skal ég sveitalegur verða

Þar sem ég sit hér í loftlausu herbergi, eftir mig eftir að hafa meðtekið hluta af snilligáfu Douglas Adams, vil ég koma eftirfarandi á framfæri:

Kæru bekkjarfélagar (ykkur hin hundsa ég af óhagganlegri skyldurækni. Annað partý.),

Ykkur er hér með tilkynnt heimboð að Ásum í Gnúpverjahreppi, næsta föstudag þar sem boðið verður upp á síðdegiskaffi klukkan 15:30, eftirstandandi sönnun þess að fólk hafði engan smekk á veggfóðri fyrir 30 árum, ferskt loft og kvöldmat í boði hússins. Einnig er sundlaug dulbúin sem heitur pottur og útihús á staðnum og nóg gistipláss fyrir þá sem vilja veita mér þann heiður að gista.

Í kaffinu verða tertur og brauð og heitt súkkulaði með rjóma, alvöru mjólk, beint úr tankinum (hitastig 3,4°C) og annað slíkt. Um kvöldið verður lambasteik a lá Mamá með öllu tilheyrandi. Eftirmatur verður fyrir þá sem ekki verða afvelta, ís og ferskir ávextir með vanillurjóma.


Til að orða þetta á mannamáli:
Bekkjarpartý hjá Gumma á föstudaginn langa (eins og þið séuð að gera eitthvað annað. pff...) frá þrjúleytinu fram á laugardagsmorgun. Komið með sundföt og svefnpoka (og auðvitað það sem þið viljið, þess utan). Ef einhver sér sér ekki fært að mæta er viðkomandi vinsamlegast beðinn að láta vita ekki seinna en á fimmtudaginn.

Jæja, þar sem ég á heima úti á landi er hér stutt leiðarlýsing: Keyrt er frá Reykjavík í gegn um Selfoss og svo beygt til vinstri inn á Skeið rétt eftir að hafa farið fram hjá Bitru og áður en komið er að löngu aflíðandi hægri beygjunni að nýju Þjórsárbrúnni. Svo er haldið áfram þar til komið er fram hjá Skálholtsafleggjara en þá er beygt til hægri inn í Gnúpverjahrepp. Þar er haldið áfram þar til, rétt eftir að hafa farið fram hjá Árnesi, beygt er til vinstri inn á malarveg (og þá eru bara rúmir 4 km eftir). Þar er svo hægt að skoða skilti eða hringja í mig í örvæntingu. Þess má geta að eftir um 100 metra keyrslu á malarveginum sést heim til mín.

Ásar í Gnúpverjahreppi hafa verið í eigu sömu ættar síðan 1906 en þá flutti hingað langalangafi minn, Sveinn Einarsson og kona hans Guðbjörg Jónsdóttir frá Setbergi við Hafnarfjörð (hún hefði betur átt Setbergið áfram sú gamla, þá væri ég sterkefnaður). Þessi stutta ættarsaga var í boði móður minnar.

tack tack

--Drekafluga, í sveitasælunni--

mánudagur, 5. apríl 2004

Rólegheit

Það er svo gott að þurfa ekki að hugsa um neitt í smástund. Slaka bara á og gera ekki neitt. Ég hef ekki gert ekki neitt síðan í jólafríinu. Þessa dagana er ég að fletta í gegn um The Salmon of Doubt eftir meistara Douglas Adams og svo ferðabók um Króatíu sem mamma var nógu forsjál að gefa mér. Við hlið mér er svo Eddie. Eddie er á að giska 30cm hár hvítur bangsi sem ég fékk í afmælisgjöf. Þá var hann reyndar nafnlaus en ég nefndi (já, nefndi. Það er allt of oft sem fólk segist skíra hluti) hann Eddie eftir Eddie Izzard. En jæja, af því ég er dottinn í svona myndrænan fíling á síðunni minni er hér mynd af mér og Isis. Ég ætla að halda svolítið áfram að gera ekki neitt.



tack tack

--Drekafluga, í yndælu skapi--

laugardagur, 3. apríl 2004

Svipmyndir úr gleði gærdagsins

Hugi vildi ekki taka við þessu sem einni mynd svo ég varð að klippa þetta niður í þrjár. Kemur vonandi ekki of illa út.





tack tack

--Drekafluga afmælisbarn--

föstudagur, 2. apríl 2004

Rejoice!

For tomorrow is a festive occasion! Já, ég, Guðmundur Valur Drekafluga Viðarsson, verð 21 árs. Þetta er reyndar skrifað eftir miðnætti fyrsta apríl en ég á ekki von á að nokkr lesi þetta fyrr en annan apríl. Svo þar hafiði það. Ég er elliær að verða. Þessu mun ég fagna með 4-T í sumarbústað hjá Hellu, Rangárvallasýslu. Svo verður gleði og glaumur uppi í sveit um næstu helgi þar sem bekkurinn mun grilla og hafa það notalegt í boði hússins. Svo er aldrei að vita nema utanbekkjarvinir hafi tíma til að gleðjast yfir hrörnun minni.

Annars er ég nýlega kominn af stórskemmtilegum tónleikum með Bob, Gaur og Ísidór og skemmti mér prýðis vel. Ég mætti fyrstur, eins og ég geri oft, og þurfti að bíða í tæpan klukkutíma eftir að þetta byrjaði en það var í lagi. Lög kvöldsins voru líklega Hvar er síminn hjá Gaur þar sem Helgi Idol naut sín og Haraldur frændi hamraði gítarinn og svo Ágirnd í augum slátrarans með Ísidór en það lag var tileinkað grænmetisætum. Það var virkilega gaman að hitta Jón Þór aftur. "Jjjáá!! Vá maður! Fimmu? *smack* Góð fimma maður! Heyrðirðu smellinn? Hann heyrðist út um allan sal!" Þetta var Jón Þór að hitta mig. Skemmtilegt kvöld, já.

Brjálað partý í kvöld og langt fram á morgun! Woo!


tack tack

--Drekafluga, farinn að sofa--

fimmtudagur, 1. apríl 2004

Beano Bastards!

Í dag færðist ég nær sannfæringu doktorsins um að Danir séu óæðri þjóðflokkur og úrkynjun mannkyns. Sumir þeirra eru allavega leiðinlegri en tárum taki. Í dag sat ég niðri í matsal og var, ásamt Önnu Lind og Dísu, að læra undir sálfræðipróf. Við borð hinum megin í salnum voru dönsku nemendaskiptlingarnir. Þeim leiddist eitthvað og tóku upp á því að slá háværan takt í borðið. Þar sem þetta fór ekki vel við próflestur minn beindi ég höndinni annars hugar í átt að þeim og 'skaut' með fingrunum. Saklaust að minni hálfu. Einhver þeirra varð fyrir slysni vitni að þessu og fór þetta agalega fyrir brjóstið á þeim er hann var búinn að segja hvað vondi, vondi íslenski strákurinn með húfuna hafði gert. Þá tóku þeir upp á því að slá fastar og vera með meiri læti. Þegar þeim mistókst að ná athygli minni blístraði einn þeirra á mig og sagði mér að koma. Ég gerði það og á einhvern hátt sem er mér enn hulinn skildi ég þegar strákurinn spurði hvort ég hefði verið að gera þetta (og myndaði byssu með fingrunum). Ég spurði á móti hvort hann vissi hvaða ástæða hefði legið fyrir þessu hjá mér. Ég væri nefnilega að læra og fílaði ekki hávaða sem þennan, sama hve taktfastur hann væri. Þeir tjáðu mér þá, með nokkurri spennu í röddinni, að ef mér líkaði ekki hávaðinn gæti ég flutt mig annað. Það var þá sem ég ákvað að þetta væri fínn tími til að glotta, svo ég gerði það, stuttlega, og labbaði svo aftur til hinna. Ég hálf vildi að þeir hefðu reynt eitthvað, fengið heilan skóla á móti sér og svo séð eftir því. En þetta var samt betra. Ég er enginn slagsmálahundur þó ég, í einhvers annars sporum, vildi ekki lenda í mér á slæmum degi.

En nú er ég farinn að hvíla mig fyrir tónleikana hjá Gaur og Ísidór. Á þeim verður stemmning.

tack tack

--Drekafluga Durden--