föstudagur, 19. mars 2004

The dude in the chair

Þreyttur. Í dag hef ég fengið ómælda athygli út á hárið mitt og það er gott. 10 teygjur héldu því í fögrum lokkum en nú eru þeir bara lausir. Sem er gott. Annars fengi ég líklega höfuðverk. Nú sit ég í sófanum niðri í matsal Kvennó með fartölvu Abans á lærunum. Hún er svo sjálf að skúra fyrir framan mig. Ég ætlaði að hjálpa henni en hellti vatni yfir buxurnar mínar, fékk sjálfsvorkunnarkast og sit hér í nánast mollulegri þögn með hina fögru Isis mér við hlið. Hún er að lesa um anorexíusjúkling. Stemmning í því. Guðum og goðunum sé lof og dýrð yfir því að það sé föstudagur.

Til hamingju Borgó.
Ég ætla ekki að útlista ánægju mína yfir sigur Borgó yfir MR því það má sjá nokkurn veginn hvert sem farið er á netinu. Í staðinn vil ég lýsa yfir gleði minni yfir íþróttamennsku MR liðsins. Á meðan áhangendur Borgó dönsuðu sigurdans og dauðaþögn ríkti MR megin í salnum klöppuðu þeir og sögðu svo enga skömm vera í því að tapa fyrir sér betra liði. Heyr heyr fyrir því. Auðvitað voru þeir fúlir en þeir slepptu þessum MR hroka sem fær mann svo oft til að vilja limlesta fólk.

Svona í endann vil ég geta þess að ég er fuckin' boccia champ. Afar hardcore. Afar.

tack tack

--Drekafluga hárfagri--

þriðjudagur, 16. mars 2004



tack tack

--Drekafluga, Stationary travelling merchant--

mánudagur, 15. mars 2004

Yes? Hello?

Apparently there are people who consider me to be almighty. At least one and counting. This pleases me. However, I believe that said person was reffering to my variably modest writings. She is by no means a sloppy pen, herself so I recommend that you, dear reader, visit her site and get immersed in her writings. There is a core group of web-loggers I visit regularly and she promptly took her place in it the moment she started her online writings. Mariatta, I salute you.

Ég veit ekki alveg af hverju þetta var á Ensku. Ég held mig hafi bara langað að koma inn á 'almighty' og 'this pleases me'. En svo var ekki hægt að bara stökkva yfir í Íslensku þaðan. En hvað um það, ég var að horfa á sjónvarpið áðan, eins og ég geri stundum., og varð þá vitni að því þegar nýja Pepsi auglýsingin rann yfir skjáinn með þvinguðum og stílfærðum hressleika. En þrátt fyrir það og þrátt fyrir að vera kókisti og almennt á móti Pepsi þá fann ég fyrir ánægju. Þetta var einskonar staðfesting combacks fallegu kvennana. Britney, Beyonce og Pink (my personal farourite of the three) eru ekki Kate Moss horrenglur. Þær eru fallegar konur með fallegan vöxt. Ég vona bara að Twiggylookið eflist ekki aftur. Svo á öðrum nótum þá fer það svolítið í mig að Pepsi skuli gera flottari auglýsingar en Coke. Það var alltaf á hinn veginn en var snyrtilega tekið af lífi þegar skipt var um auglýsingastjóra hjá Coke. Munið þið eftir því að hafa farið í bíó fyrir nokkrum árum og séð óyndislega kvenpersónu drekka úr stóru kókglasi, umla svo í velíðan og brosa sauðsglotti að myndavélinni? Fyrsta skrefið niður á við.

En í tilefni veðursins í dag svaf ég yfir mig. Það bregst ekki að ef ég sef yfir mig er dagurinn gullfallegur. Og ég missi af byrjuninni á honum. Fólk ætti að borga mér fyrir að sofa yfir mig. Reyna að slá hitamet og svona. Ég fór í skólann með ekkert nema bol og gallajakka fyrir ofan belti. Ef ég hefði haft rænu á að detta fram úr í morgun hefði ég eytt tvöföldu eyðunni minni uppi á þaki á Uppsölum. Hádegishléinu líka. Sólböð þar geta verið yndæl.

Vorið er handan við hornið.

tack tack

--Drekafluga, Beach Boy--

föstudagur, 12. mars 2004

Og ekkert í dag

Klukkan er orðin margt. Farinn að sofa. Varð bara að skella þessu upp fyrst. Ég þarf svo að læra að skyggja í Photoshop. Það liggur við að ég tárist. Svo er ég enn að læra á hvernig er best að teikna svo það komi vel út í skönnun. Allavega, rigningin á meðfylgjandi mynd er það fyrsta sem ég hef gert af viti í Photoshop. Tack tack fyrir það.

---

---

Og þá er ég farinn

--Drekafluga, vanviti--

fimmtudagur, 11. mars 2004

All by myyyyyy seeeelf...

Já. Mér líður hreint ekki vel. Þjáist af athyglisskorti, held ég. Þetta er skrifað rétt eftir tólf aðfaranótt fimmtudagsins 11. mars. Fyrr í kvöld fór ég á leiksýningu Kvennaskólans 2004 sem þetta skiptið heitir Glæstir Tímar. Þetta er frábær sýning í alla staði og gott ef hún toppar ekki Lýsiströtu frá því í fyrra. Jú, ok, hún gerir það. Punktur. Og það er svooo sárt að hafa ekki verið með. Ég er ennþá með leiklistarbakteríuna og hún bara missti sig þegar ég var að skemmta mér yfir þessu. Jú, ég hef fengið eitthvað í staðinn... ...nei, bíddu. Það er ekki rétt. Ég hef bara ekkert fengið í staðinn. Hækkaði um 1.5 milli anna þar sem ég hef ekki haft neitt svona til að eiga hug minn allan en einmitt núna er mér sama. Þetta er bara fúlt og ef einhver nuddar mér upp úr þessu í commenti verður það þurrkað út. Tek ekki neinu slíku núna.

En Kvenskælingar og aðrir þeir sem þetta lesa, farið og sjáið Glæsta Tíma. Þetta er frábær sýning.

Þar sem ég er þessi classy týpa tók ég strætó heim. Ég veit svo ekki alveg hvernig það gerðist en ég var farinn að dansa við Wiseguys úti í golunni hjá Lækjartorgi. Varð bara einhvern veginn. Stelpu sem sat á bekk inni var mikið skemmt. Mér var sama. Um leið og ég settist inn í þristinum magnaðist þessi tilfinning að ég væri að missa af einhverju. Svona eins og öllum nema mér hafi verið boðið í ofurfroðupartý en ég sæti kertalaus heima í rafmagnsleysi og vondu veðri. Þetta ágerðist og ég þoli það ekki. Veit ekki hvað er að mér. Langar að ráða við þetta. Þetta verður komið í lag á morgun en einmitt núna er þetta bara ekkert gaman.



Og hananú.

--Drekafluga, hálf tómur eitthvað--