Og svo ég haldi nú áfram að vera móðins...

Ég bara varð!

Ok, ég var að komast að því að á afar nördalegan hátt er ég magnað svalur. Ég sá að Mc Brútus hafði tekið próf á netinu. Hann var Bring it On. Ég var þetta.


Fight Club!


What movie Do you Belong in?(many different outcomes!)
brought to you by Quizilla

I kind of like mine.

tack tack

--Drekafluga, ekkert meira í dag, held ég.--

Ooh-tah...

Ég held ég eigi erfitt með að sýna samúð, játa að vera sannur vinur og vera bara of gagnrýninn á velvild annara. Af hverju? Af því ég þoli illa að sjá Fwd bréf í Inboxinu mínu. Ef þau eru fyndin og skemmtileg hef ég ekkert á móti þeim en ef ekki fara þau oftar en ekki í taugarnar á mér. Fann svo stutt bréf frá Denis Leary, fannst það ekkert svo fyndið lengur en fékk smá innblástur og ákvað að deila þessu með ykkur. Einn örlítill bútur (6 orð - Little Starving Legless Armless Goatless Boy) er frá Leary kominn en annað eru mínar eigin vangaveltur.

You have one unread message.
---

-This is a friend test-
"No, this is fucking annoying. Delete."
-No, really. This IS a friend test, you heartless bastard. Read it!-
"Oh alright. Reading."

[Insert-nice-poem-about-me-being-the-bestest-friend here]

"Well, wasn't that nice. I, just like the 326 others who this was sent to, am the very favourite bestest friend of the sender. But wait a minute. What the hell is this?"
-Oh this? Well now you get to scroll down and make a free wish!-
"A free wish?! Really? Naturally, I've spent uncounted amounts on my previous wishes and now you're giving me one for free?"
-Yes.-
"Well jolly good. ...done. So what's this then?"
-Oh that's just the part where you're told to send this to gazilliontwentyone people or your virginity will grow back and you'll be forced to walk around for the rest of your life with a stamp on your forehead, saying: "I am a rotten friend."-
"What!?! But I don't know gazilliontwentyone people!"
-You don't know gazilliontwentyone people? Well aren't you the isolated caveman.-
"Who knows a gazilliontwentyone people?"
-With an 'a' eh? Fancy. Well I don't know but can we please drop this. Gazilliontwentyone is pretty tedious to write.-
"Yes, yes. You're right... Wait! There's more!?!"
-What? Oh that's just the part regarding that every time you pass this on, a fraction of a cent will be donated to the Little Starving Legless Armless Goatless Boy from Tuonglasedobah who's really having a rather rotten time and if you haven't passed this on in 27 seconds your computer will crash.-
"What!?! You've gone completely fucking bananas. I will delete this."
-No! Wait! Nooooo.....-

Og þar hafiði það. Vona að þetta komi ekki illa við neinn, enda ekki illa meint.

Jú og svo er þetta víst móðins.

What Finding Nemo Character are You?
brought to you by Quizilla

tack tack

--Drekafluga, feeling rather good--

Já!
Mér líður vel. Nú er ég kominn með tilgang. Áætlun. Ég veit hvað ég ætla að gera eftir stúdentspróf og er orðinn einn af hinum öfunduðu. Ooh-tah. Fyrir ekki svo löngu var ég í hópi þeirra sem gerði allt til að forðast “Hvað ætlarðu svo að gera eftir Kvennó?” en nú horfir öðruvísi við. Ég er meir að segja með sumarvinnuplan inni í þessu. Og hvað ætla ég svo að gera?

Ég ætla hingað í sumar til að þræla og púla svo ég hafi efni á áhöldum og viðlíku þegar ég fer hingað næsta haust. Já, Myndlistaskólinn skal það vera. Inntökupróf eru 24. – 25. apríl og ég hef ekki hugmynd um hvernig þau lýsa sér en ég ætti að hafa nógan tíma til að komast að því. Svo hef ég líka orðið mér út um umsóknareyðublað á netinu og er að fara yfir helstu þætti og undirbúa mig samkvæmt því. Það sem ég sækist eftir er almennt fornám fyrir framhaldslistnám annaðhvort hérlendis eða erlendis og tekur það eitt ár. Þetta mun svo gera eftirfarandi: Veita mér gálgafrest í eitt ár með að ákveða hvernig ég skuli haga frekara framhaldsnámi mínu og vonandi hjálpa mér að finna, vega og meta hvers konar listform hentar mér best.

Hah! Now whaddaya think of that! Nú er bara vonandi að ég fái bæði sumarvinnuna og inngöngu í skólann.

Og svo, svona í tilefni góða skapsins ætla ég að skella þessu upp.

---
Ekki sáttur við allar fimmurnar og þaðan af lægri einkunnir og veit ekki alveg hvernig þetta er reiknað út en svona er þetta bara.

tack tack

--Drekafluga, með krosslagða fingur--

The Power of PK.

Dagurinn í gær. Já, það er fín byrjun. Dagurinn í gær var fullur af tilfinningum. Ég fór á milli þess að vera spenntur og stressaður, kvíðinn og eftirvæntingarfullur. Þetta var afskaplega skrýtið. Rymja var um kvöldið og ekki laust við að smá beygur væri í keppendum. Það var líka kannski það; það voru keppendur. Fólk keppti í söng. Ég reyndi að hugsa það ekki þannig. Ég vildi bara gera mitt besta. Ég verð ekki svona fyrir leiksýningar. Það er eitt að leika fyrir framan fullan sal af fólki en að syngja er annað og verra mál. Klukkan hálf tvö mættum við Mossi svo á generalprufu niðri á Nasa. Ég var með eintóma leðju í hálsinum og átti erfitt með söng en komst með herkjum í gegn um prufuna. Ég fór svo heim og hálfum lítra af tei síðar (te-i. ekki t-ei) var ég á leið niður í bæ í samfloti með Margréti, Önnu M. B. og Björgu. Á leiðinni hringdi í mig viðkunnaleg kona og spurði um Huldu. Ég sagði, sem satt var, að ég væri ekki Hulda. Hún afsakaði sig þá og lagði á. Mínútu seinna hringdi hún aftur og spurði, bara til öryggis býst ég við, hvort að Páll Eyjólfsson væri ekki við. Eftir dauðaleit í bílnum var frúnni tilkynnt að Páll væri ekki viðlátinn. Til að orðlengja þetta ekki um of þá var svo bara góður fílingur og stemmning með tileyrandi gítarspili og söng í kjallara Nasa.

Óli Palli kynnti okkur á sviðið og Mossi gekk inn og byrjaði að spila. Það sem fór í gegn um huga minn þá var eitthvað á þessa leið: "!!!???!!!" þar sem undirspilið var helst til í hraðari kanntinum. Ég gekk svo inn og upplifði þetta ótrúlega ego-boost sem fylgir fagnaðarlátum. Drive með Incubus var svo sungið eftir bestu getu miðað við aðstæður (stress factor ≈ 7,2) og þrátt fyrir textaklikk og misheppnaðar söngnótur sem skáru í eyru mín uppskárum við yfirþyrmandi læti sem ég held að hafi fremur verið til fagnaðar. Ég var ekki ánægður með þetta en Mossa tókst að snúa þessu í "Hey, we came, we saw, and we fucking tried" og fyrir það er ég þakklátur. Svo restina af keppninni var ég frammi í sal og naut flutnings hinna keppendanna.

Í þriðja sæti er...
Guðmundur Valur! Ég hef víst heyrt að svipurinn á mér hafi verið ólýsanlegur og þeir (ok, þær. það voru bara stelpur) sem í kring um mig voru hefðu gefið mikið til að hafa náð mynd af mér. Ekki tíu sekúndum áður hafði Mossi kallað til mín og spurt með látbragði hvort við ættum ekki séns. Ég hafði hrist hausinn. Svo kom þetta. Guðmundur Valur. Það vantaði eitthvað en í geðshræringu minni áttaði ég mig ekki strax á því. Í því ég var að stökkva yfir handriðið til að komast niður á gólf rann það upp fyrir mér: "Og Mossi". Gummi og Mossi, god-damn it! Við stóðum tveir á sviðinu og vorum tveir sem fluttum lagið. Það tók okkur tíma að komast í gegn um þvöguna og Óli Palli las "Guðmundur Valur Viðarsson" af blaðinu. Svo sá hann Mossa og hrópaði: "Já! Og gítarleikarinn!" Pff... dómnefndin ekki að standa sig. Hún hafði skrifað nafn mitt niður á blað en ekki hans Mossa. Jæja, þetta var taumlaus gleði en mér var svolítið brugðið þegar ég sá kassann með snakkinu. Fyrr um kvöldið sagðist ég ekki þurfa að hafa áhyggjur "beacuse I'd brought some magic". Hver man eftir PK tyggjói? Ég átti pakka með þremur tyggjóum eftir og hafði verið með eitt uppí mér áður en ég steig á svið. Þá hafði ég sett það á kassa með vinningum og viti menn! Það kom aftur til mín á sviðinu. I told you I'd brought some magic!

Svo, eftir að verðlaununum hafði verið skipt var haldið á Grand Rokk þar sem ég skemmti mér ágætlega og tók á móti mörgum hamingjuóskum þar til ónefnd stelpa sagði mér að ég hefði ekki átt skilið að vinna og að ég hefði stolið sætinu frá Völu og Soffíu og ekki nóg með það heldur hefði ég líka verið dónalegur og karlrembulegur við hana fyrr í kvöld. Ok, fyrir það fyrsta þá stal ég ekki einu eða neinu. Það var ekki ég sem setti mig í þriðja sæti. Það var dómnefndin. Skammaðu hana. Og ég er sammála, miðað við frammistöðu okkar Mossa og gæði annara atriða áttum við þriðja sæti ekki skilið að mínu mati. En við fengum það svo ég kvarta ekki. Svo, ef það er eitthvað sem ég er ekki þá er það karlremba. Þessi manneskja þekkti mig ekki og misskildi þess vegna algjörlega nokkurn vott af húmor í því sem ég sagði. Ég sé eftir því að hafa sagt þetta en ekki út af efninu heldur út af því hversu mismunandi fólk er. Ég var heldur ekki sáttur við úrslitin; Bryndís var í réttu sæti en, með fullri virðingu fyrir Fjólu í 1-FF, áttu Pétur og Einar fyrsta sæti skilið. En ég er ekki að bitcha yfir því í eintómri biturð og volæði.

Svona rétt í endann vil ég segja að ekki er öll von úti enn því Gettu Betur lið Verzló hefur alla burði til að komast á spjöld sögunnar. MR, be afraid.

tack tack

--Drekafluga. Fruit is good for you.--

Today's words of sheer fucking unharnessed happiness:

Eins og virtist fara fram hjá flestum í næst síðustu færslu var ég að hugsa um að fresta myndasöguverkefnum mínum um óákveðinn tíma sökum lélegs tækjabúnaðar. Núna vil ég segja: Mad Props to the Doctor! því hann hefur bjargað framtíð þessara verkefna. Ofan á tölvunni minni hvílir skanni, ferskur upp úr pakkningunum og það var Hjörtur Haraldson sem gaf, já gaf mér hann í dag af eintómri hjartagæsku og vinsemd (gegn sálu minni og að ég gerði hann ódauðlegann í myndasöguformi). Ef ég teikna eitthvað á næstunni og það kemur á þessa síðu er það honum að þakka. Ég er enn að læra á hvernig teikningar koma best út en ef þetta er byrjunin er ég réttur til að læra e-ð á Photoshop. Yesssss.....
---
A small tribute, buddae and not very inspiring but this is a start.



---

Ég bætti teikninguna eftir á og hún lítur nú betur út á pappír. Hræðilegar villur sem maður sér hjá sér. Ég tók líka út Gettu Betur myndina af því hún skemmdi síðuna í lítilli upplausn.

Thank you and good night!

--Drekafluga, soaring--