Á Akureyri

Stundum þá finn ég alveg svakalega hvað ég er mikið á Akureyri. Ég fór í skólann í síðustu viku sem er svosem ekki í frásögur færandi nema ég fór fram úr konu á gönguskíðum. Hún var á að giska milli fimmtugs og sextugs og leit úr fyrir að vera á leið í vinnuna. Á gönguskíðum. Þetta er ekki algeng sjón í Reykjavík. Annað með Akureyri, ef fólk fer í Brynju að fá sér ís, látið eldri konurnar afgreiða ykkur. Ég hef þrisvar keypt það sama handa Gunnþóru, ís í dollu og heita sósu í sér íláti, og aldrei borgað sama verð. Fyrst 400kr, svo 410kr og núna síðast 340kr.

Svipað og Selfyssingar gefa aldrei stefnuljós þá eru Akureyringar gjarnir á að skilja bíla eftir í lausagangi. Þeir renna upp að einhverri Samkaupsbúð, stökkva út og koma til baka að bílnum ennþá í gangi, kannski með tvo fulla innkaupapoka í fanginu. Augabrúnir margra stúlkna á þessu svæði eru líka um margt merkilegar en ég veit ekki hverjir lesa þetta hjá mér svo ég hef ekki mörg orð um það. Hugsið merkitúss. Kannski tek ég eftir einhverju í viðbót. Mér finnst þetta stórmerkilegt.

Mamma, þetta er handa þér. Auðvitað man ég eftir Nilla Hólmgeirssyni. Ég man líka að ég var að lesa bókina um hann fyrstu nóttina sem ég svaf í herberginu mínu eftir breytingarnar á stigapallinum. Ég dró dýnu inn á gólf og lét fara afar vel um mig.

tack tack

--Drekafluga--

Já! Þvílík snilld!

Þessar færslur eru að verða stöðugir hlekkir á Youtube en á
meðan efnið er svona þá er mér sama. Hver man eftir þessum?!





tack tack

--yfir sig nostalgísk Drekafluga--

Ég er svo undrandi

Síðasta sumar var ég valinn sunnlendingur vikunnar og var spurður nokkura spurninga, þeirra á meðal hver ég vildi helst vera í einn dag. Svar mitt var að ég mundi vera Árni Mathiesen og segja af mér. Ég gæti talað lengi um fáránlega ranga ákvörðun hans um ráðningu Þorsteins Davíðssonar og hversu furðulegur málflutningur hans er en til þess eru miklu hæfari menn en ég, líkt og miklu hæfari menn en Þorsteinn sóttust eftir þessu starfi. Mér þykir bara svo furðulegt ef Árni fær að komast upp með þetta. Ég veit ekki hversu mikið það hefur upp á sig en kíkið hingað. Ég er búinn að skrá mig.

tack tack

--langþreytt Drekafluga--

Nostalgía. Njótið bara

Gummi Bears. Klárlega best nefndu þættirnir. =)


Dogtanian. Frekar slappt lag en æðislegir þættir.


Heidi. Mér þótti hreinlega vænt um þessa þætti. Frábærir.


Nick Knatterton. Einhverjir bestu teiknimyndaþættir fyrr og síðar, sama hvað hver
segir. Ég vildi að sjónvarpið sýndi þá aftur. Guðni Kolbeinsson las eftirminnilega inn
á þetta. Ég man allavega eftir því.


tack tack

--Drekafluga broskall--

Fnu..?

Það var sú tíð að mér fannst ég skemmtilegur vefritari. Færslurnar mínar höfðu tilgang og ég hafði ekki mikið fyrir að skrifa þær. Nú er ástandið annað en hugarfarið þó enn það sama. Ég vil nefnilega ekki skrifa um ekkert. Finnst það ömurlegt. Ég held ég hafi samt fundið lausn á hluta af þessu. Vonandi fjölgar færslum úr þessu.

En hér má sjá ástæðu þess að ég mun líklega seint læra á hljóðfæri. Menn með svona færni láta restina líta út eins og viðvaninga.

tack tack

--Drekafluga, alveg orðlítill--